آموزشگاه موسیقی

پيشرفت در سطح نوازندگي كيبورد
آيا آماده هستيد كه بالاخره ياد بگيريد چگونه پيانو يا كيبورد را بنوازيد، صرف نظر از سالها درس هاي فراوان؟
اگر شما شبيه به خيلي از هنرآموزان من در كيبورد و پيانو هستيد، تمام درس هايتان و تمام تمريني ها، شما را تا اينجا آورده است. شايد بفهميد استعدادي در نواختن پيانو نداريد، وراي اينكه چه چيزي را فكر نمي كنيد، مي توانيد بدست آوريد، اين توصيه هاي مفيد براي بردن شما به سطح بعدي نوازندگي پيانو بسيار مفيد است.

چگونه انگشتان را به طور صحيح بر روي كليدهاي ارگ و پيانو قرار دهيم؟

آيا تازه شروع به يادگيري ارگ و كيبورد توسط خودتان كرده ايد و نمي توانيد كاملا دريابيد كه چگونه انگشتانتان را روي كليدهاي پيانو و كيبورد قرار دهيد؟ اين مقاله آموزش ارگ و پيانو شما را براي انگشت گذاري صحيح روي كيبورد ياري مي كند.

انگشت شست، شماره 1 است :

ساز دف يكي از سازهايي است كه فيزيك بدني در آن اهميتي ويژه دارد.جنسيت دريادگيري آن اهميتي ندارد. سن مناسب براي شروع اين ساز حدوداً9 سالگيست زيرا در اين سنن عموماً بدن به مقداري از رشد رسيده كه از عهده نواختن اين ساز بر آيد هرچند ممكن است فردي در سن 7 سالگي داراي جثه بزرگتري نسبت به يك فرد 9 ساله باشد بطور كلي يادگيري اين ساز براي كودكان ريز نقش و با قدرت بدني كم و افراد سالمند بامشكلات فيزيكي (خصوصاً در ناحيه دست ها)، كه از ضعف و عدم انعطاف پذيري بدن رنج مي برند توصيه نمي شود زيرا بخاطر فيزيك خاص شان ممكن است در نواختن اين ساز دچار مشكل شوند. ياد آوري اين نكته ضروريست كه قدرت بدني لزوماً با بزرگي جثه در ارتباط نيست و عوامل ديگري نظير توارث و ذهن درآن نقش مهمي ايفا مي كنند.

دَفّ، يكي از سازهاي كوبه‌اي در موسيقي ايراني است كه شامل حلقه‌اي چوبي است كه پوست نازكي بر آن كشيده‌اند و با ضربه‌هاي انگشت مي‌نوازند.

اين ساز از سازهاي ضربي ايراني شبيه به دايره ولي بزرگ‌تر از آن و با صداي بم‌تر است. چنانكه از كتاب‌هاي موسيقي و نوشته‌ها و اشعار بر مي‌آيد، در دوره اسلامي ايران، اين ساز براي پشتيباني از ساز و حفظ وزن به كار مي‌رفته و ركن اصلي مجالس عيش و طرب و محافل اهل ذوق و عرفان بوده كه قوالان هم با خواندن سرود و ترانه آن را به كار مي‌بردند. در كتاب‌هاي لغت در معني دف يا دايره مي‌نويسند: آن چنبري است از چوب كه بر روي آن پوست كشند و بر چنبر آن حلقه‌ها آويزند. در قديم براي آنكه طنين بهتري داشته باشد روي دف پوست آهو مي‌كشيدند.

سبك مقوله اي است كه در تمام رشته هاي هنري مطرح است. بطور مختصر مي توان به شيوه اي كه معمولا هنرمندان برجسته در خلق يا ارائه ي كارهاي خود اعمال مي كنند و اغلب وجه تمايز مشخصه اي با ديگر شيوه ها دارد را سبك ناميد. در موسيقي نيز در چند شاخه سبك جلوه گري مي كند مانند نوازندگي، آهنگسازي و تنظيم كه در اين مقاله سعي بر آن دارم تا پيرامون سبك نوازندگي در سنتور نكاتي را اشاره كنم.

مي دانيم كه در موسيقي عنصر صدا نسبت به عامل سبك تقدم و برتري دارد پس طبيعي است كه طبق قاعده اول بايد به مقوله ي صدا (آهنگ يا ملودي) پرداخت سپس به موضوع سبك.

يكي از مشكلات ساز سنتور همواره كوكِ اين ساز به طور دقيق و مراقبت از خالي نكردن آن و تغيير كوك براي اجرا در دستگاه هاي ديگر بوده است. تعداد زيادِ سيمها تا مدتها اغلب مانع پرداختن به مسئله ي كوك هم از طرف معلم و هم از طرف شاگرد مي شود و بيشتر باعث عدم تمايل هنرجويان به كوك اين ساز مي شود (نا گفته نماند كه تا حدي نيز محق هستند)

معمولا معلمين طبق صلاح ديد به طور متوسط ماهي يك مرتبه سنتور هنرجو را كوك مي كنند. جداي از مسئله ي حمل و نقل اين ساز كه براي همه و بيشتر براي نو جوانان كمي مشكل است حمل و نقل ساز از منزل شاگرد به محل تدريس و باالعكس در فصل گرما و سرما (كه تأ ثير مستقيم و منفي بر كوك ساز دارد) و با توجه به تجربه ي كمي كه هنرجويان در رابطه با چگونگي حمل ساز در شرايط كاملا بهينه را دارند زحمت كوك معلم را تا حدي بي اثر مي كند.